«Ο άνθρωπος θα απελευθερωθεί από τις θεωρητικές δοξασίες»

Στις 05/08/2008 Άρχισε το μεγαλύτερο πείραμα που έγινε ποτέ..που δεν είναι άλλο από αυτό που θα γίνει στο CERN..
Στο προσεχές διάστημα θα δούμε αν θα έχει επιτυχία ή αν τα 54 χρόνια ασταμάτητης δουλειάς θα αποτύχουν..χιλιάδες επιστήμονες(και όχι μόνο ;)) από όλο τον κόσμο περιμένουν την μεγαλειώδες στιγμή τις ανακάλυψης του «σωματιδίου του Θεού»



Ορίστε κάποιες πληροφορίες για το CERN

To CERN (Organisation Européenne pour la Recherche Nucléaire "Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών") είναι το μεγαλύτερο πειραματικό κέντρο ερευνών σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο. Βρίσκεται δυτικά της Γενεύης, στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας.

Το CERN - γεννήθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας το 1954 από 12 ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα - ήταν ένας από τους πρώτους οργανισμούς προς την κατεύθυνση της διευρωπαϊκής ένωσης και συνεργασίας. Σήμερα, απαρτίζεται όχι μόνο από τα κράτη-μέλη της ΕΕ (βασικά μέλη), αλλά ταυτόχρονα συμμετέχουν ενεργά οι ΗΠΑ, Ινδία, Ισραήλ, Ρωσία, Ιαπωνία, Τουρκία και η UNESCO. Πρόκειται για ένα πανανθρώπινο εγχείρημα, που ως βασικό αντικείμενο ερευνών του ήταν και είναι τα στοιχειώδη σωματίδια, οι δομικοί λίθοι που απαρτίζουν την ύλη, όπως και οι δυνάμεις που τα διέπουν. Δηλαδή έργο του CERN είναι η καθαρή επιστήμη, η διερεύνηση των πλέον θεμελιωδών ερωτημάτων για τη Φύση: Τι είναι η ύλη; Από πού προέρχεται; Πως συγκρατείται για να σχηματίσει άστρα, πλανήτες και ανθρώπινα όντα;

Η κύρια λειτουργία του αφορά την παροχή επιταχυντών σωματιδίων και άλλων υλικοτεχνικών υποδομών που χρειάζονται για την πειραματική έρευνα στο πεδίο της φυσικής υψηλών ενεργειών. Στο CERN λειτουργούν επομένως πολλοί επιταχυντές, ένας εκ των οποίων είναι ο πελώριος Super Proton Synchroton (SPS), ο οποίος διαθέτει υπόγεια σήραγγα 7 χιλιομέτρων που επιτρέπει στα πρωτόνια να επιταχύνονται στα 400 GeV, δηλαδή σε πολύ υψηλές ενέργειες.



Το CERN απασχολεί σήμερα περίπου 3.000 μόνιμους εργαζόμενους, ενώ περίπου 6.500 επιστήμονες και μηχανικοί (που αντιπροσωπεύουν 500 πανεπιστήμια και 80 διαφορετικές εθνικότητες), περίπου το μισό της κοινότητας της σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, δουλεύουν σε πειράματα που οργανώνονται από το CERN.


Ιστορία του CERN

Ο πρώτος επιταχυντής σωματιδίων του CERN ήταν ένα συγχρο-κύκλοτρο πρωτονίων, ισχύος 600 MeV που τέθηκε σε λειτουργία το 1957. Από τις πρώτες του επιτυχίες ήταν η παρατήρηση της μετατροπής ενός πιονίου σε ένα ηλεκτρόνιο και ένα νετρίνο. Ακολούθησε το 1959 το σύγχροτρο πρωτονίων (PS) που λειτούργησε το 1959, με ισχύ 28 GeV.

* Το 1965 οι εγκαταστάσεις του CERN επεκτάθηκαν προκειμένου να δημιουργηθεί ο πρώτος παγκοσμίως συγκρουστής πρωτονίων (ISR).
* Το 1967 δόθηκε σε λειτουργία το ISOLDE, ένας διαχωριστής ισοτόπων που επέτρεπε τη μελέτη βραχύβιων πυρήνων.
* Το 1973 ήταν η χρονιά των πρώτων σημαντικών ανακαλύψεων. Πειράματα στο ISR δείχνουν ότι τα πρωτόνια μεγεθύνονται όταν αυξάνεται η ενέργειά τους. Ο θάλαμος φυσαλίδων υδρογόνου αποκαλύπτει ότι τα νετρίνα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με άλλα σωματίδια αλλά να παραμείνουν νετρίνα. Αυτή η ανακάλυψη των «ουδέτερων ρευμάτων» δίνει τη μεγαλύτερη ώθηση σε μια νέα θεωρία, που επιχειρεί να ενοποιήσει το μοντέλο της ασθενούς πυρηνικής δύναμης με εκείνο της ηλεκτρομαγνητικής.
* Το 1976 τίθεται σε λειτουργία ένα δεύτερο εργαστήριο, με ένα σύγχροτρο πρωτονίων επτά χιλιομέτρων, το SPS. Ως τα τέλη του 1978 η ισχύς του SPS αναβαθμίζεται στα 500 GeV. Τη χρονιά εκείνη δοκιμάστηκε πειραματικά και η «τεχνική στοχαστικής ψύξης» που είχε διατυπώσει ο ερευνητής του CERN Simon van der Meer το 1968. Χάρη στην εξέλιξη αυτή αρχίζει ο σχεδιασμός της μετατροπής του SPS σε έναν συγκρουστή πρωτονίων και αντιπρωτονίων, χρησιμοποιώντας έναν δακτύλιο συσσώρευσης αντιπρωτονίων (AA).
* Ως τo 1978 η ισχύς του σύγχροτρου PS αναβαθμίζεται, φθάνοντας το χιλιαπλάσιο της αρχικής ισχύος. Με αυτό ως κεντρικό επιταχυντή, το CERN διαθέτει πλέον ένα μοναδικό σύστημα συνδεδεμένων επιταχυντών, που επιτρέπει απαράμιλλη ποικιλία πειραμάτων.
* Το 1981 η μετατροπή του SPS ολοκληρώνεται και τα πρώτα δύο πειράματα μελέτης συγκρούσεων μεταξύ ύλης και αντιύλης λαμβάνουν χώρα τον Ιούλιο του 1981. Κατά τη σημαντική αυτή χρονιά αποφασίζεται η κατασκευή ενός Μεγάλου συγκρουστή ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων (του LEP - Large Electron-Positron collider), με αρχική ενέργεια 50 GeV.
* Το 1983 γίνεται η ιστορική ανακάλυψη των μποζονίων W και Ζ, των φορέων δηλαδή της ασθενούς πυρηνικής δύναμης, οπότε επιβεβαιώνεται η «ηλεκτρασθενής» θεωρία που συνδυάζει την ασθενή και την ηλεκτρομαγνητική δύναμη σε ενιαίο πρότυπο.
* Τον Αύγουστο του 1989 αρχίζει να λειτουργεί ο LEP και ως τον Οκτώβριο μας δίνει μετρήσεις που καταδεικνύουν ότι τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία της ύλης ανήκουν σε τρεις οικογένειες στοιχείων.
* Το 1990 είναι η χρονιά της εφεύρεσης του WW από τον ερευνητή του CERN Tim Berners-Lee μαζί με τον Robert Cailliau. Ο παγκόσμιος ιστός ή World Wide Web επιτρέπει σε όλους μας την πλοήγηση στο Internet.
* Το 1991 οι αντιπρόσωποι των κρατών-μελών συμφωνούν ομόφωνα ότι η κατασκευή ενός Μεγάλου Επιταχυντή Συγκρουόμενων Δεσμών Αδρονίων (του Large Hadron Collider - LHC) μέσα στο τούνελ του LEP είναι η σωστή προοπτική για το μέλλον. Η τελική έγκριση κατασκευής δίνεται το 1994.
* Τον Σεπτέμβριο του 1995 μια διεθνής ομάδα ερευνητών υπό τον Walter Oelert κατορθώνει να συνθέσει άτομα αντιύλης από τα συστατικά της αντισωματίδια. Είναι η πρώτη πόρτα που ανοίγεται στην εξερεύνηση του αντικόσμου. Τη χρονιά αυτή η Ιαπωνία γίνεται μέλος-παρατηρητής του CERN και την ακολουθούν οι ΗΠΑ, το 1997.
* Το 2000 τα πειράματα του CERN δίνουν πειστικές ενδείξεις ότι υπάρχει μια νέα κατάσταση της ύλης, 20 φορές πυκνότερη εκείνης του πυρήνα, στην οποία τα κουάρκ αντί να συσπειρώνονται σε πρωτόνια ή νετρόνια κινούνται ελεύθερα. Αυτή η κατάσταση, το πλάσμα κουάρκ και γλουονίων, θα πρέπει να υπήρχε κάποια μικροδευτερόλεπτα μετά την κοσμογονική έκρηξη (το Μπιγκ Μπανγκ), προτού αρχίσουν να σχηματίζονται τα σωματίδια της ύλης.
* To 2001 το CERN ανακοινώνει τα τελικά αποτελέσματα των ερευνών για την άμεση «Charge Parity (CP)-violation», το ιδιαίτερο εκείνο φαινόμενο παραβίασης που εξηγεί γιατί η φύση προτιμά την ύλη από την αντιύλη. Τέλος, το 2002 ανακοινώνεται ότι επιτεύχθηκε η πρώτη ελεγχόμενη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων ατόμων αντιυδρογόνου, σε χαμηλές ενέργειες.


Αποστολή του CERN

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικής Έρευνας CERN, αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο αξιόλογο ερευνητικό κέντρο στον κόσμο. Εγκατεστημένο στα Γαλλοελβετικά σύνορα, κοντά στην Γενεύη, ιδρύθηκε το 1954 συγκεντρώνοντας ειδικούς από 12 ιδρυτικά μέλη κράτη (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα ). Το CERN αποτελεί μία από τις πρώτες Ευρωπαϊκές προσπάθειες για την πραγματοποίηση ενός κοινού οράματος.



Το βασικό αντικείμενο της έρευνας στο CERN

Η έρευνα που γίνεται στο CERN χαρακτηρίζεται ως Έρευνα Μεγάλων Στόχων (Big Science), αυτή, δηλαδή, για τη διεξαγωγή της οποίας απαιτείται η συμβολή πολλών κρατών. Το βασικό αντικείμενο της έρευνας του CERN είναι η θεμελιακή φυσική, η οποία μελετά τα συστατικά και τις λειτουργίες του σύμπαντος. Χρησιμοποιώντας τα μεγαλύτερα και πλέον πολύπλοκα επιστημονικά όργανα για τη μελέτη των βασικών συστατικών της ύλης, τα στοιχειώδη σωματίδια και τις συγκρούσεις μεταξύ τους, οι φυσικοί αποκαλύπτουν τους νόμους της φύσεως.


Η συνεισφορά του CERN στην Κοινωνία

Η συνεισφορά του CERN στην κοινωνία είναι ουσιαστική και πολυεπίπεδη:

* Παρέχει άριστη κατάρτιση στο ερευνητικό προσωπικό που εντάσσεται στο δυναμικό του
* Προσφέρει μοναδικές ευκαιρίες στη διεθνή επιστημονική κοινότητα, ενώ παράλληλα, κινητοποιεί ουσιαστικά τους νέους σπουδαστές
* Αναπτύσσει τις τεχνολογικές δεξιότητες των μηχανικών και τεχνικών στα ευρωπαϊκά ερευνητικά ιδρύματα και την ευρωπαϊκή βιομηχανία
* Δημιουργεί ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον για τις βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας των ευρωπαϊκών και μη κρατών μελών
* Λειτουργεί μέσα από ένα δομημένο σύστημα, το οποίο εξασφαλίζει στα κράτη μέλη τη λεγόμενη «βιομηχανική επιστροφή»: Πρόκειται για τη δυνατότητα αυτών των κρατών να απορροφούν εργασίες που τους αποφέρουν έσοδα της τάξεως του 30-40% της ετήσιας συνδρομής τους (ύψους ενός δισεκατομμυρίου ελβετικών φράγκων). Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το CERN δίνει την αυτοπεποίθηση τόσο στα κράτη που είναι μέλη όσο και σ' εκείνα που δεν αποτελούν μέλη του ότι, τα επιστημονικά προγράμματα αξιολογούνται από διεθνείς επιστημονικές επιτροπές, σε υψηλό επίπεδο, μακριά από τη γραφειοκρατία.



Ειδήσεις από το CERN

«Ο άνθρωπος θα απελευθερωθεί από τις θεωρητικές δοξασίες», 05/08/2008

Μετά τα πρώτα ολοκληρωμένα αποτελέσματα από το μεγάλο πείραμα στο CERN ο άνθρωπος θα νιώθει πολύ πιο απελευθερωμένος από τις θεωρητικές δοξασίες στις οποίες ως τώρα βασιζόταν για να κατανοήσει σημαντικά κοσμολογικά ερωτήματα όπως η γέννηση, εξέλιξη και δομή του Σύμπαντος. Βασιζόμενος πλέον σε επιστημονικά δεδομένα και όχι σε υποθετικές προσεγγίσεις, θα ατενίζει με μεγαλύτερη σιγουριά το μέλλον του, δηλώνει στον Ελεύθερο Τύπο ο ακαδημαϊκός και εθνικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στο CERN, Δημήτρης Νανόπουλος.

«Προσδοκώντας το καλύτερο, θεωρούμε ότι τα πειραματικά αποτελέσματα από το πείραμα στο “Μεγάλο Ανδρονικό Επιταχυντή” θα προσδώσουν μια καινούργια προοπτική σε ό,τι μέχρι σήμερα αποδεχόμαστε για το Συμπαν, προσέγγιση που πλέον θα είναι επιβεβαιωμένη και στηριγμένη σε αποδείξεις».

Αυτή η κοσμοϊστορική επανάσταση «αποτελεί ένα πολύ σημαντικό μέρος του μωσαϊκού το οποίο συνθέτουν ακόμη οι σημαντικές ερευνητικές εργασίες, όπως για παράδειγμα η χαρτογράφηση του Σύμπαντος. Χάρη στο πείραμα που αναμένεται να γίνει στο CERN η Φυσική θα έχει στη διάθεσή της δυο πολύ σημαντικά δεδομένα.

Τις πρωτοφανείς για τα καθιερωμένα υψηλές ενέργειες στο χώρο ενός εργαστηρίου καθώς και απαντήσεις για τα υπερσυμμετρικά, όπως τα λέμε, σωματίδια, τη διέξοδο δηλαδή στην απόδειξη της ενοποιημένης θεωρίας».


Το «σωματίδιο του Θεού»

Ενα ακόμη σημαντικό βήμα η αξία του οποίου διατρέχει όλο τον κόσμο της Φυσικής, από τις παρυφές των πλέον εξελιγμένων θεωριών έως και την καθημερινότητά μας, «είναι η ερμηνεία της συμμετοχής του σωματιδίου Χιγκς (αυτό που συχνά λέμε και ως “σωματίδιο του Θεού”) και μέσω αυτής η συμπλήρωση «Καθιερωμένου Μοντέλου».

Ο μηχανισμός αυτός επίσης προτάθηκε το 1978 από την ίδια ομάδα, δηλαδή Glashow, Jeorgi και Νανόπουλου. Οσο και αν ακούγεται απόμακρο από το πολύ γήινο 24ωρό μας, είναι το θεωρητικό εργαλείο που συνενώνει στη φύση, δηλαδή γύρω μας, τις ηλεκτρομαγνητικές με τις ασθενείς δυνάμεις και οδηγεί σε αυτό που προσδοκά ο περισσότερος κόσμος της Φυσικής, την ηλεκτρασθενή δύναμη».

Σε ό,τι αφορά όσα κατά καιρούς έχουν έλθει στη δημοσιότητα σχετικά με τον κίνδυνο που εγκυμονεί το πείραμα στο CERN, ο κ. Νανόπουλος δηλώνει ότι οι δηλώσεις αυτές «εκπορεύονται από όσους έχουν συμφέρον να δημιουργήσουν πρόβλημα στη διεξαγωγή του.

Δεν τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα, αφού είναι περισσότερο από αυτονόητο ότι μέχρι τώρα έχουν ελεγχθεί και συνεχίζουν να ελέγχονται τα πάντα».



Αυτές είναι κάποιες πληροφορίες για το CERN ...ΚΑΛΉ ΕΠΙΤΥΧΊΑ

Πηγή: cern.gr

#Update 1#

Εδώ και εδώ θα μπορέσετε να παρακολουθήσετε το πείραμα σε ζωντανή σύνδεση με τον LCH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αρχισαν οι παραολυμπιακοί αγώνες σήμερα στις 15:00(Ωρα Ελλάδας)-Οι 69 Ελληνες αθλητές των Παραολυμπιακών Αγώνων τις Ελλάδας

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες είναι οι ισοδύναμοι Ολυμπιακοί Αγώνες για τους αθλητές με κινητικές, οπτικές ή διανοητικές αναπηρίες.

Ιστορικό

Οι πρώτοι αγώνες για αθλητές με αναπηρία έγιναν το 1948 στο Στόουκ Mάντεβιλ στην Αγγλία. Την ημέρα της τελετής έναρξης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 στο Λονδίνο, ξεκίνησαν και θεσμοθετήθηκαν οι αγώνες του Στόουκ Mάντεβιλ και πραγματοποιήθηκε η πρώτη αθλητική διοργάνωση για αθλητές με αμαξίδιο.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, αθλητές από την Ολλανδία συμμετείχαν σε αυτούς τους αγώνες και έτσι γεννήθηκε το διεθνές κίνημα που είναι γνωστό πλέον ως Παραολυμπιακό κίνημα.

Οι πρώτοι Αγώνες Ολυμπιακού χαρακτήρα για αθλητές με αναπηρία οργανώθηκαν το 1960 στην Ρώμη, ύστερα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ίδια πόλη. Θεωρούνται ως οι πρώτοι Παραολυμπιακοί Αγώνες. Περίπου 400 αθλητές από 23 χώρες συμμετείχαν σε 8 αθλήματα, 6 από τα οποία εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Παραολυμπιακών Αγώνων (Τοξοβολία, Κολύμβηση, Ξιφασκία, Καλαθοσφαίριση, Επιτραπέζια Αντισφαίριση, Στίβος).

Από τότε, οι Παραολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονται κάθε 4 χρόνια, πάντα την ίδια χρονιά με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το 1976 στο Τορόντο, προστέθηκαν και άλλες κατηγορίες αναπηρίας και γεννήθηκε η ιδέα της συγχώνευσης διαφορετικών κατηγοριών αθλητών με αναπηρία για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Την ίδια χρονιά έγιναν και οι πρώτοι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες στην Σουηδία.

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες της Σεούλ (1988) ξεχώρισαν και από το γεγονός ότι οι Ολυμπιακοί και Παραολυμπιακοί Αγώνες φιλοξενήθηκαν στην ίδια χώρα, στην ίδια πόλη και χρησιμοποιήθηκαν οι ίδιες εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έκτοτε, οι Παραολυμπιακοί Αγώνες γίνονται πάντα στην ίδια πόλη με τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από το 1960, έχουν διοργανωθεί δώδεκα (12) Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες και εννέα (9) Χειμερινοί. Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες έχουν εξελιχθεί πλέον στο δεύτερο μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς.

Η συμετοχή της Ελλάδας

Έλληνες αθλητές συμμετέχουν στους Παραολυμπιακούς Αγώνες από το 1976. Από το 1988, η Ελλάδα συμμετέχει στους Αγώνες με επίσημες Εθνικές Αποστολές. Όλα αυτά τα χρόνια, οι Έλληνες αθλητές πέτυχαν καλές επιδόσεις και κέρδισαν πολλά μετάλλια.

Έλληνες αθλητές κέρδισαν τα πρώτα μετάλλια στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988 κατακτώντας 1 αργυρό και 3 χάλκινα μετάλλια. Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 κέρδισαν 2 αργυρά και ένα χάλκινο μετάλλιο. Ενώ στους Αγώνες της Ατλάντα το 1996 κέρδισαν 1 χρυσό, 1 αργυρό και 3 χάλκινα μετάλλια

Το 2000, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Σύδνεϋ, η Ελληνική ομάδα συμμετείχε με 71 άτομα (42 αθλητές). Οι Έλληνες αθλητές αγωνίστηκαν στο στίβο, την κολύμβηση, την άρση βαρών, την καλαθοσφαίριση και το τζούντο. Η Ελληνική ομάδα που συμμετείχε στο Σύδνεϋ κέρδισε 11 μετάλλια (4 χρυσά, 4 ασημένια, 3 χάλκινα).

Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, η Ελλάδα συμμετείχε με την πολυπληθέστερη μέχρι στιγμής Παραολυμπιακής Ομάδα, με 137 αθλητές, η οποία κατέδειξε την ανοδική πορεία του Παραολυμπιακού κινήματος στη χώρα μας και κίνησε το ενδιαφέρον της Ελληνικής Κοινωνίας. Οι Έλληνες αθλητές και οι Ελληνίδες αθλήτριες κατάφεραν να κατακτήσουν συνολικά 20 μετάλλια (3 χρυσά, 13 αργυρά, 4 χάλκινα). Εννέα περισσότερα από αυτά που είχαν κερδίσει στους Παραολυμπιακούς Αγώνες στο Σύδνεϋ. Επίσης σημειώθηκαν συνολικά 58 πλασαρίσματα στις πρώτες οχτώ θέσεις. Οι Αγώνες της Αθήνας ανέδειξαν τον αθλητισμό των ατόμων με αναπηρία και τον τοποθέτησαν στη θέση που του αρμόζει στην Παγκόσμια αθλητική οικογένεια και ιδιαίτερα στην Ελληνική αθλητική οικογένεια.

Η πρώτη συμμετοχή Έλληνα Αθλητή σε Χειμερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες έγινε το 2002 στο Σάλτ Λεϊκ Σίτι. Οι Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τορίνο το 2006 ήταν οι δεύτεροι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες όπου συμμετείχε Ελληνική Αποστολή.

Αθλητές από όλο τον κόσμο θα συναντηθούν στο Πεκίνο για να λάβουν μέρος στους 13ους Παραολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι θα διεξαχθούν στην κινεζική πρωτεύουσα το διάστημα 6-17 Σεπτεμβρίου 2008. Αυτοί οι άνθρωποι θα αγωνιστούν στην κορυφαία διοργάνωση με «όπλο» τη δύναμη της ψυχής τους, η οποία υπερκαλύπτει τα όποια προβλήματά τους.

Οι πρώτοι αγώνες για αθλητές με αναπηρία έλαβαν χώρα στον κήπο του νοσοκομείου του Στόουκ Μάντεβιλ στην Αγγλία το καλοκαίρι του 1948. Με τη συμμετοχή βετεράνων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι είχαν υποστεί σοβαρό πρόβλημα στη σπονδυλική στήλη, διεξήχθη η πρώτη αθλητική διοργάνωση για αθλητές με αμαξίδιο. Την ίδια χρονική στιγμή γινόταν η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου το 1948.

Το 1952 οι αγώνες διοργανώθηκαν ξανά. Βετεράνοι στρατιώτες από την Ολλανδία συμμετείχαν στους αγώνες και έτσι ξεκίνησε το διεθνές κίνημα, το οποίο είναι γνωστό ως Παραολυμπιακό Κίνημα.

Οι πρώτοι Παραολυμπιακοί Αγώνες θεωρούνται οι αγώνες που οργανώθηκαν το 1960 στη Ρώμη, ύστερα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για αθλητές με αναπηρία. Περίπου 400 αθλητές από 23 χώρες συμμετείχαν σε οκτώ αθλήματα, έξι εκ των οποίων εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στο αγωνιστικό πρόγραμμα των Παραολυμπιακών Αγώνων (Τοξοβολία, Κολύμβηση, Ξιφασκία, Καλαθοσφαίριση, Επιτραπέζια Αντισφαίριση, Στίβος). Από τότε οι Παραολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια, πάντα το ίδιο έτος με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μέχρι σήμερα έχουν τελεστεί 12 διοργανώσεις Θερινών και εννέα Χειμερινών Παραολυμπιακών Αγώνων.

Στο Τορόντο, το 1976, προστέθηκαν και άλλες κατηγορίες αναπηρίας και γεννήθηκε η ιδέα της συγχώνευσης διαφορετικών κατηγοριών αθλητών με αναπηρία για τη συμμετοχή τους σε διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις. Την ίδια χρονιά έλαβαν χώρα και οι πρώτοι Παραολυμπιακοί Χειμερινοί Αγώνες στην Σουηδία (Ορνσκόλντσβικ, 1976).

Οι Παραολυμπιακοί Αγώνες της Σεούλ (1988) ξεχώρισαν και από το γεγονός ότι φιλοξενήθηκαν στις ίδιες εγκαταστάσεις που διεξήχθησαν οι Ολυμπιακοί. Από τότε οι Παραολυμπιακοί Αγώνες γίνονται πάντα στις ίδιες εγκαταστάσεις με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Άλλωστε, οι Παραολυμπιακοί εξελίχθηκαν ως το δεύτερο σημαντικότερο αθλητικό γεγονός μετά τους Ολυμπιακούς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στους πρώτους Παραολυμπιακούς Αγώνες συμμετείχαν 400 αθλητές από 23 χώρες, ενώ στη διοργάνωση της Αθήνας έλαβαν μέρος 3.969 αθλητές και αθλήτριες από 144 χώρες, οι οποίοι διαγωνίστηκαν σε 19 αθλήματα (162 αγωνίσματα). Η μεγαλύτερη συμμετοχή αθλητών -μέχρι σήμερα- σημειώθηκε το 1984 στο Στόουκ Μάντεβιλ της Αγγλίας, αφού 4.080 αθλητές από 42 χώρες έδωσαν το «παρών» στους Αγώνες. Στο Πεκίνο αναμένεται να βρεθούν τις ημέρες των Παραολυμπιακών 4.000 αθλητές από 150 και πλέον χώρες, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ.

Στους 13ους Παραολυμπιακούς θα δώσουν το «παρών» και 69 Έλληνες αθλητές και αθλήτριες, οι οποίοι θα μετάσχουν σε 11 αθλήματα έχοντας ως παρακαταθήκη την εξαιρετική παρουσία της «γαλανόλευκης» ομάδας στους Αγώνες του 2004. Τότε οι «οικοδεσπότες» της διοργάνωσης πανηγύρισαν την κατάκτηση 20 μεταλλίων σε κολύμβηση και στίβο, ενώ ο ελληνικός ύμνος ακούστηκε τρεις φορές.

Στους Παραολυμπιακούς του Πεκίνου θα διεξαχθούν 20 αθλήματα, αφού στο πρόγραμμα των Αγώνων συμπεριλαμβάνεται για πρώτη φορά η κωπηλασία.

Η Ελληνική αποστολή στο Πεκίνο

Η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη των 13ων Παραολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, οι οποίοι θα διεξαχθούν 6-17 Σεπτεμβρίου, πλησιάζει προς το τέλος της. Η Φλόγα της διοργάνωσης άναψε στις 28 Αυγούστου στην κινεζική πρωτεύουσα και βρίσκεται σε εξέλιξη η διάρκειας εννέα ημερών Λαμπαδηδρομία, που θα ολοκληρωθεί στις 6 Σεπτεμβρίου, όταν θα λάβει χώρα η Τελετή Έναρξης, με την οποία θα ανοίξει η «αυλαία» των Παραολυμπιακών.

Στη διοργάνωση θα λάβουν μέρος περισσότεροι από 4.000 αθλητές και αθλήτριες, οι οποίοι θα διεκδικήσουν συνολικά 471 χρυσά μετάλλια σε 20 αθλήματα. Μεταξύ των αθλητών που θα λάβουν μέρος στη διοργάνωση θα βρίσκονται και 69 Έλληνες (53 άνδρες και 16 γυναίκες), οι οποίοι θα διαγωνιστούν σε 11 αθλήματα.

Αυτοί είναι οι εξής: Άννα Τζίκα, Ρωμαίος Ρουμελιώτης (Τοξοβολία), Γρηγόρης Πολυχρονίδης, Μαρία Σταυροπούλου, Δημήτριος Μίχος (Μπότσια), Μαρία Κεραμιδά, Θεόκλητος Παπαχρήστος (Τζούντο), Παύλος Μάμαλος, Δημήτριος Ανατολίτης, Γκρέμισλαβ Μωυσιάδης, Νικόλαος Γκουντάνης, Αναστασία Καζαντζίδου (Άρση Βαρών σε πάγκο), Βασίλειος Χριστοφόρου, Θεόδωρος Αλεξάς, Νικόλαος Πατεράκης, Γεώργιος Δελικούρας (Ιστιοπλοϊα), Ευάγγελος Κοκοσαίος, Παναγιώτης Γιαννούκαρης, Ελένη Ζάμπουρα (Σκοποβολή), Εμμανουήλ Μπόγδος, Γεράσιμος Πυλαρινός, Γεώργιος Αλεξάκης (Ξιφασκία με αμαξίδιο), Αθανάσιος Μπαράκας, Ευθύμιος Καλαράς, Ιωάννης Πρώτος, Γεράσιμος Βρυώνης, Πασχάλης Σταθελάκος, Αναστάσιος Τσίου, Δημήτριος Ζησίδης, Σεζόν Φερνάντες, Παντελής Καλόγερος, Ιωάννης Λέτκας, Γιώργος Παππάς, Δαμιανός Δακτυλίδης, Μαρίνος Φυλαχτός, Ηλίας Ναλμπάντης, Αριστοτέλης Μαρίνος, Δημήτριος Αξιώτης, Μηνάς Χαρακόπουλος, Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης, Χρήστος Κάπελλας, Αθανάσιος Δεληγιώργης, Ευθύμιος Κλειτσογιάννης, Γιώργος Καραμηνάς, Ανθή Καραγιάννη, Αλεξάνδρα Δημόγλου, Μαρία Σταματουλά, Παρασκευή Κάντζα, Αναστασία Τριανταφυλλίδου, Νικολέτα Παυλίδου, Κατερίνα Μίχου, Κωνσταντίνα Αραμπατζή, Μαρία Γαρέφα (Στίβος), Χαράλαμπος Ταϊγανίδης, Ιωάννης Κωστάκης, Χρήστος Ταμπαξής, Γιώργος Καπελάκης, Αλέξανδρος Ταξιλδάρης, Κωνσταντίνος Φύκας, Βασίλης Τσαγκάρης, Ανδρέας Κατσαρός, Κωνσταντίνος Καραούζας, Νικόλαος Τσότρας, Στυλιανός Τσάκωνας, Μαρία Λιάσκου, Μαρία Καλπακίδου (Κολύμβηση), Σταμάτης Κοτζιάς, Ιωάννης Καλαϊτζάκης (Ποδηλασία), Γιώργος Λαζαρίδης (Αντισφαίριση με αμαξίδιο).

Καλή επιτυχία Γιάννη!!!

Ρίξτε μία ματιά και Στις ιστοσελίδα τις

1. Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής
2. Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής
3. Πεκίνο 2008-Παραολυμπιακοί Αγώνες
   

[via, via]

Τα γενετικά αίτια του καρκίνου πιο περίπλοκα από ό,τι είχε εκτιμηθεί-"Δύσκολο παζλ"

Το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα στον εγκέφαλο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστεί

Ουάσινγκτον

Οι γενετικές βλάβες που οδηγούν στην εμφάνιση καρκίνου είναι εντελώς διαφορετικές σε κάθε ασθενή, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ανάπτυξη «γενικών» θεραπειών, διαπιστώνουν μεγάλες ερευνητικές κοινοπραξίες στις ΗΠΑ.

Έρευνες που δημοσιεύονται στα κορυφαία περιοδικά Science και Nature διαψεύδουν τις ελπίδες για φάρμακα που θα καταπολεμούν πολλές μορφές καρκίνου στοχεύοντας σε μεμονωμένα γονίδια.

Υπάρχει όμως και η θετική πλευρά. Τα γονίδια που εμπλέκονται στην εμφάνιση κάθε μορφής καρκίνου μπορεί να είναι δεκάδες ή εκατοντάδες, φαίνεται όμως ότι όλα συμμετέχουν σε συγκεκριμένα βιοχημικά μονοπάτια, που σχετίζονται για παράδειγμα με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό.

Αυτό σημαίνει ότι ίσως είναι δυνατή η ανάπτυξη φαρμάκων που καταπολεμούν τον καρκίνο στοχεύοντας όχι σε μεμονωμένα γονίδια (όπως το Gleevec για τη μυελογενή λευχαιμία) αλλά σε ολόκληρες βιοχημικές διαδικασίες.

Ερευνητική κοινοπραξία με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς μελέτησε δύο από τους πλέον θανατηφόρους καρκίνους, τον καρκίνο του παγκρέατος και το πολύμορφο γλοιοβλάστωμα του εγκεφάλου.

Η ανάλυση σχεδόν του συνόλου των γονιδίων σε 24 ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος και 22 ασθενείς με γλοιοβλάστωμα αποκάλυψε εντελώς διαφορετικές μεταλλάξεις σε κάθε ασθενή. Στους όγκους του παγκρέατος υπήρχαν κατά μέσο όρο 63 μεταλλάξεις και στους όγκους του εγκεφάλου 60.

«Αν έχεις 100 ασθενείς, έχεις και 100 διαφορετικές ασθένειες» ήταν το δυσοίωνο σχόλιο του Δρ Μπερτ Βόγκελσταϊν του Τζον Χόπκινς.

Εκατοντάδες διαφορετικές μεταλλάξεις αναγνωρίστηκαν και στη δεύτερη μελέτη, σε 206 ασθενείς με γλοιοβλάστωμα, την οποία υπογράφουν ερευνητές του Ατλαντα Γονιδιώματος Καρκίνου, ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτεί τα αμερικανικά Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

Το θετικό είναι ότι τα περισσότερα από τα εκατοντάδες αυτά γονίδια συμμετέχουν σε λίγα βιοχημικά μονοπάτια (η πρώτη μελέτη αναγνώρισε 12 και η δεύτερη 3). Ορισμένα από τα μονοπάτια αυτά αφορούν την επιδιόρθωση του DNA, ενώ άλλα αφορούν τη διαδικασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, γνωστή ως απόπτωση.

Με βάση τα αποτελέσματα των δύο μελετών, η ανάπτυξη «στοχευμένων φαρμάκων» που εμποδίζουν τη δράση μεμονωμένων γονιδίων, φαίνεται πιο δύσκολη από ποτέ.

Ωστόσο τα νέα στοιχεία ίσως ανοίξουν το δρόμο για την ανάπτυξη θεραπειών που μπλοκάρουν ολόκληρα βιοχημικά μονοπάτια, έστω και αν οι παρενέργειες αναμένεται να είναι σημαντικές.

[via]

«Ανάδρομος» αστεροειδής δίνει στοιχεία για τη γειτονιά των κομητών-"Το μυστήριο του 2008 KV42"

Καλλιτεχνική απεικόνιση του Νέφους του Όορτ, των τροχιών των πλανητών
και της τροχιάς ενός υποθετικού κομήτη

Οττάβα

Ένας πρωτοφανής αστεροειδής που περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο κινούμενος «ανάποδα» σε σχέση με τους πλανήτες ίσως προσφέρει νέα στοιχεία για το λεγόμενο Νέφος του Όορτ, τη γειτονιά των κομητών στις εσχατιές του Ηλιακού Συστήματος.

«Ο αστεροειδής, με την προσωρινή ονομασία 2008 KV42, κινείται ανάποδα γύρω από τον Ήλιο και σχεδόν κάθετα στις τροχιές των πλανητών» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο του Καναδά. Η τροχιά των πλανητών τέμνει το επίπεδο στο οποίο κινούνται οι πλανήτες, γνωστό ως επίπεδο της εκλειπτικής, υπό γωνία 104 μοιρών.

«Η παράξενη αυτή τροχιά υποδεικνύει ότι ο 2008 KV42 ελκύστηκε μέσα στο Ηλιακό Σύστημα από το Νέφος του Όορτ» συνεχίζει η ανακοίνωση.

Το Νέφος του Όορτ είναι ένα θεωρητικό σφαιρικό νέφος από μυριάδες κομήτες σε απόσταση σχεδόν ενός έτους φωτός από τον Ήλιο, πολύ μακρύτερα από την τροχιά του Ποσειδώνα.

Ο αστεροειδής βρίσκεται σήμερα πολύ πλησιέστερα στον Ήλιο, μέσα στη λεγόμενη Ζώνη Κούιπερ, μια περιοχή πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα γεμάτη παγωμένα σώματα.

Οι Καναδοί, Γάλλοι και Αμερικανοί αστρονόμοι που πραγματοποίησαν την τελευταία έρευνα θεωρούν ότι ο 2008 KV42 βρισκόταν αρχικά στην περιοχή του Νέφους του Όορτ από την οποία προέρχονται οι κομήτες τύπου Χάλεϊ, και μετακινήθηκε, λόγω βαρυτικών επιρροών, στην πολύ πλησιέστερη Ζώνη του Κούιπερ.

Όπως αναφέρει το AFP, οι ερευνητές αναζητούσαν μακρινά σώματα με τροχιές που σχηματίζουν μεγάλες γωνίες με το επίπεδο της εκλειπτικής, ωστόσο δεν περίμεναν να ανακαλύψουν ανάδρομους αστεροειδείς.

«Διάφορες θεωρίες για το σχηματισμό του εξώτερου Ηλιακού Συστήματος υποδεικνύουν ότι τέτοια σώματα υπάρχουν, ωστόσο η αναζήτησή του με άμεσες παρατηρήσεις είναι πολύ δύσκολες» αναφέρουν οι αστρονόμοι.

Ο παράξενος αστεροειδής, διαμέτρου περίπου 50 χλμ, ανακαλύφθηκε με τη βοήθεια τηλεσκοπίων στη Χαβάης, την Αριζόνα και τη Χιλή, με επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας τον Μπρετ Γκλάντμαν του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας.

[via]

O πρώτος διαστημικός περίπατος απο την Κίνα

H Kίνα πρόκειται να πραγματοποιήσει την επόμενη επανδρωμένη πτήση της στο Διάστημα και τον πρώτο διαστημικό περίπατο στα τέλη Σεπτεμβρίου, όπως αναφέρει μια εφημερίδα του Xονγκ Kονγκ.

Σύμφωνα με την Wen Wei Po, το «Σεντζού 7» θα εκτοξευθεί από το σταθμό εκτόξευσης του Tζιουκουάν, στη βορειοδυτική Kίνα, μεταφέροντας τρεις αστροναύτες. O ένας από αυτούς θα επιχειρήσει να πραγματοποιήσει τον πρώτο διαστημικό περίπατο αφού το «Σεντζού» τεθεί σε τροχιά.

Tα κινεζικά ΜΜΕ ανέφεραν μέχρι σήμερα ότι η επόμενη διαστημική πτήση θα γινόταν τον Oκτώβριο, όμως η εφημερίδα, επικαλούμενη μη κατονομαζόμενες πηγές, υποστηρίζει ότι το καλύτερο «παράθυρο» για την εκτόξευση του «Σεντζού 7» θα είναι πριν από την 1η Oκτωβρίου.

H επανδρωμένη πτήση στην Kίνα θα είναι η τρίτη, αφού έχουν προηγηθεί μία το 2003 με έναν αστροναύτη και μία το 2005 με δύο αστροναύτες σε μια αποστολή διάρκειας πέντε ημερών. Mε αυτές τις επανδρωμένες πτήσεις η Kίνα γίνεται η τρίτη χώρα στον κόσμο μετά από την πρώην Σοβιετική Ενωση και τις HΠΑ που έχει προωθήσει ανθρώπους στο Διάστημα.

[via]

Τη στρατηγική για τα δίκτυα οπτικών ινών παρουσίασαν Αλογοσκούφης-Χατζηδάκης(Επταετές έργο 2,1 δισ.)

Οι οπτικές ίνες αυξάνουν θεαματικά την ταχύτητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο

Αθήνα

Τη «στρατηγική για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και τις νέες τεχνολογίες 2008-2013» ανέπτυξαν την Τετάρτη ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης και ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Σωτήρης Χατζηδάκης.

Η στρατηγική προβλέπει την ανάπτυξη δικτύου οπτικών ινών στο οποίο θα συνδέονται δύο εκατομμύρια σπίτια και επιχειρήσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τουλάχιστον πενήντα επιπλέον πόλεις σε όλη την επικράτεια.

Όπως είπε ο κ. Χατζηδάκης, οι οπτικές ίνες θα προσφέρουν ταχύτητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο γύρω στα 100 Mbit/sec, πολύ υψηλότερες σε σχέση με τις σημερινές συνδέσεις DSL.

Η υλοποίηση του έργου FTTH (Fiber to the Home), που εντάσσεται στην ευρύτερη ψηφιακή στρατηγική 2006-2013, θα γίνει μέσω της εφαρμογής του νόμου για τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) και θα παρέχει κίνητρα για τη συμμετοχή εταιρειών.

Εως το τέλος του 2008 θα είναι έτοιμος ο φάκελος του έργου, ο οποίος θα διαβιβαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να εξεταστεί η συμβατότητα με το κοινοτικό δίκαιο. Θα πραγματοποιηθεί επίσης διαβούλευση πριν εγκριθεί έργο από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή.

Στη συνέχεια, το πρώτο εξάμηνο του 2009, θα γίνει διαγωνισμός ανάθεσης συμβούλου, ενώ το δεύτερο εξάμηνο του 2009 θα γίνει ο διεθνής διαγωνισμός για το έργο.

Το συνολικό έργο θα ολοκληρωθεί σε επτά χρόνια με κόστος που υπολογίζεται στα 2,1 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με προηγούμενες ανακοινώσεις της κυβέρνησης, πάντως, το έργο επρόκειτο να ολοκληρωθεί το 2013.

Τα δίκτυα οπτικών ινών, είπαν οι δύο υπουργοί, θα συμβάλουν στην κάλυψη του ψηφιακού χάσματος που μας χωρίζει από τις χώρες της ευρωζώνης καθώς και στην ενεργοποίηση μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων με χιλιάδων νέες θέσεις εργασίας.

Όπως δήλωσε ο Γιώργος Αλογοσκούφης, οι στόχοι που είχε θέσει η κυβέρνηση πραγματοποιούνται. Το 2004, είπε, είχε πρόσβαση στο γρήγορο Internet μόνο ένας στους χίλιους Έλληνες, ενώ τώρα έχουμε φτάσει στο 12%.

Το 2007 η Ελλάδα κατετάγη στην έκτη θέση παγκοσμίως και στην πρώτη στην ΕΕ όσον αφορά τον ρυθμό αύξησης των ευρυζωνικών συνδέσεων, πρόσθεσε.

[via]